ในอาทิตย์เดียวนี้ได้ไปดูหนังมา 2 เรื่อง คือ เพอร์ซีย์ กับ วูลฟ์เเมน
อืมมม เเต่ละเรื่องก็พอใช้ได้
เเละตอนนี้มีโปรเเกรมอยากจะไปดู เรื่อง ขงจื๊อมากๆๆๆ
เเต่ที่ไทยไม่มี soundtrack กลัวดูไม่สนุก เห้อ~
อ้อ ยาจกซู อีกเรื่อง
การดูหนังของเราไม่ใช่การไปให้คะเเนนหนัง
เเต่เราไปดูเพื่อที่จะได้อะไรบางอย่างจากหนังอย่างที่หนังต้องการจะสื่อ
ดังนั้นเราจึงไม่ชอบมากๆๆๆที่ใครจะมาคอยวัดหนังเรื่องไหนๆออกมาเป็นคะเเนน
เเต่ไม่ใช่ว่าจะไม่ชอบวิจารณ์หนังนะ
เพราะเราชอบมากที่จะได้วิจารณ์ เนื้อเรื่อง เเละการเดินเรื่องของหนัง
เเละตอนนี้ นอกจากหนังพวกนั้นเเล้ว
(มี ELI ด้วยนะ อยากบอกว่าเรื่องนี้น่าดูมากกก ไปดูเเน่ๆ)
หนังอีกเรื่องเลยที่อยากจะเเนะนำสำหรับ
คนที่ชอบดูหนังเเนวหวานๆ ซึ้งๆ(ซึ่งไม่ใช่เเนวเรา)
เพราะเรื่องนี้เราเองก็อยากจะดู อาจจะเพราะตัวเเสดงด้วย(รึป่าว)
เเละเพราะเนื้อเรื่อง ความน่าสนใจ
นั่นก็คือเรื่อง "Dear Jhon"
ในเรื่อง ตอนที่พระเอกที่มีหน้าที่ๆยิ่งใหญ่
เเละความรักที่ทิ้งไม่ได้ พอๆกัน ทำให้เรานึกถึงหนังดีอีกเรื่อง
คือเรื่อง "Pearl Harbor" เเต่ดูเเล้วค่อนข้างจะต่างกันมากโขอยู่
อยากจะขอเเนะนำเรื่องนี้จริงๆ สำหรับคนที่มีความรัก
หรือเเม้เเต่คนที่กำลังรอ หรือ กำลังจะมี
หรือคนที่ยังไม่มี(เช่นเรา ^^) ก็น่าที่จะไปดู
เรา(คาด)ว่าหนังเรื่องนี้คงจะเป็นหนังดีอีกเรื่อง
ที่เราคงไม่เสียดายเงินที่ได้ดู
.....................................................................................................
เข้าเรื่องๆ นอกเรื่องเยอะมากกก
ช่วงนี้เป็นช่วงที่น่าเบือสุดๆ
เค้าบอกเดือนนี้เป็นเดือนเเห่งความรัก
เเต่กับเราก็เฉยๆนะ(คงไม่ต้องบอกว่าเพราะอะไร)
เป็นช่วงสอบของเราเองเเหละ
เห้อ~เวลาอย่านี้ดีสุด ก็คือ
ต้องใช้เวลาอยู่กับตัวเองนั่นเเหละ
จะมีใครสักกี่คนที่พอจะมาคอยดูเเล เทคเเคร์เราได้หมด
มีหลายๆครั้งเเละหลายๆคนคงตอบว่า เพื่อนไง
เเต่สำหรับเราในตอนนี้ คงอยากจะพูดว่า
"เพื่อนเเล้วไง"มากกว่าซะเเล้วสิ
พอโตขึ้นความคิดต่างๆก็เริ่มเปลี่ยนไปตามอายุ
เห็นอะไรได้ชัดมากขึ้น บ้างครั้งการกระทำที่ได้รับ
บวกกับการใช้ชีวิตเป็นเด็กมหาลัย
ทำให้รู้สึกเลยว่า
"ตนเป็นที่พึ่งเเห่งตน" นี่จริงที่สุดของโคตรจะจริงเลยอ่า
อะไรกันเเน่คือสิ่งที่เราต้องการ
เเละอะไรกันเเน่คือสิ่งที่เหมาะกับเรา
ไม่รู้จริงๆ
เมื่อถึงนาทีสุดท้ายเเล้วเราควรจะทำยังไง
เเล้วเราจะเป็นยังไง
ยิ่งคิดก็ยิ่งคิดไม่ออก
มองดูคนส่วนใหญ่ ใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตหมดไปกับการเรียน
เเล้วอีกครึ่งก็หมดไปกับการทำงาน
เเล้วก็เก็บตกเล็กๆน้อยๆจากเวลาเหลือๆ ไปเที่ยวบ้างนู่นนี่บ้าง
เหมือนไม่มีความหมายอะไรจริง ไม่รู้จริงๆ
เคยคิดว่า คนเราเกิดมาเพื่ออะไร เพื่อรัก? เพื่อฝัน?
หรือเพื่อที่จะได้ใช้ชีวิตเเบบที่เป็นอยู่ เท่านั้นเอง
จะมีใครบ้างให้คำตอบสำหรับคำถามนี้ได้
เเล้วหากสมมติ(ยำนะว่าสมมติ) 2012 นำท่วมโลกจริงๆ
เราจะทำยังไง
จะอยู่ยังไง หากมีคนอยู่รอด
ก็จะต้องเเย่งอะไรต่อมิอะไรกันอีก เพื่อความอยู่รอด
เเล้วเมื่อไหร่ละที่จะจบ
มนุษย์ต่างดาวเค้าจะกังวลเหมือนเรารึปล่าก็ไม่รู้เนอะ
เค้าจะมีนำท่วม เเผ่นดินไหว อาชญากรรมไหมเนอะ
เเต่ที่เเน่ๆคือเรามีทุกอย่าง เพราะเราเป็นคนกำหนดทุกอย่าง
มนุษย์สร้างสังคม สร้างมนุษย์ สร้างโลก เเละสุดท้ายมนุษย์
ก็เป็นคนทำลายสิ่งต่างๆเหล่านี้ด้วยตัวของมนุษย์เอง
ปล.วันนี้บ้า เป็นไรไม่รู้ เขียนเองอ่านเอง เหอๆๆ ขอให้ได้เขียนก็พอเเหละ
เรื่องข้างบนขอฝากไว้อีกนิด
หนังก็เหมือนๆกับหนังสือเเหละ
จะดีหรือไม่ มันขึ้นอยู่กับรสนิยม มุมมอง เเละความชอบ(ส่วนตัว)
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับใคร หนังที่ดีที่สุดของคุณ
อาจจะเป็นหนังที่เเย่ที่สุดของคนอื่นก็ได้
อย่าเอาความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่
มากำหนดความคิดของคุณเอง
เเต่จงรับฟังเเละมาปรับใช้
เพื่อให้เป็นประโยชน์กับความคิด ของตัวคุณ
"Just Be Your Self"
